کارکنان، سرمايه‌هاي اصلي سازمان‌ها بوده و از لحاظ استعداد،خصوصيات خلقي، خواست‌ها و تمايلات با يکديگر متفاوت بوده و بعضاً ناديده گرفتن اين امر مانع اجراي کامل وظايف شغلي آنها مي‌گردد. بدين لحاظ توجه به خواسته‌ها و نياز‌هاي کارکنان، يکي از ضرورت‌ها و الزامات اداري امور سازمان‌ها است. چرا که اين خصوصيات فردي به همراه ساير عوامل سازماني، محيطي و ... به نحوي بارز در نوع نگرش کارکنان و چگونگي رفتار آنان و در نهايت اثربخشي سازمان اثر مي‌گذارد.با رعايت موارد ذيل در اشخاص میل به کار کردن را پدیدآورید:

  • مستمع خوبی باشید.
  •  به طور خصوصی انتقاد کنید.
  • هرکسی که کاری را به پایان رسانید باید شخصا پاداش کارش را گیرد.
  • علاقه مندی خود را به کار زیردستان نشان دهید.
  •  میل باطنی خود را به صورت پیشنهاد عرضه کنید.
  • وقتی دستوری می دهید، باید مطمئن باشید که دلایل آن را نیز می توانید ابراز بدارید.
  • نظریه های دیگران را در طرح هایتان دخالت دهید.
  • به زیردستان احترام بگزارید.
  • در کردار و رفتارتان پای دار باشید.
  • نشان دهید که به زیردستان اعتماد دارید وآنها به بهترین وجه کار خود را انجام می دهند.
  • از زیردستان بخواهید بدون هیچ بیمي برای مشورت خواهی و کمک به شما مراجعه کنند.
  • وقتی اشتباهی می کنید باید با کمال شهامت و از روی صداقت به اشتباه خود اقرار کنید.
  • باید به ضعیف ترین پیشنهادها هم توجه کرد.
  • از ناراحتی و چهره های اخم آلود زیردستان ناراحت نشده و درصدد مقابله به مثل نباشید.
  • به افراد نشان دهید که کارشان مهم است و در کارایی سازمان، نقش عمده ای دارند.
  • به زیردستان اجازه دهید تا درتصمیم گیری ها مشارکت جسته و سهمی داشته باشند.